به گزارش مدیاتی:در دنیای خودروهای کلاسیک، جزئیات کوچک گاهی بیش از هر چیز دیگری چشمنوازی میکنند. یکی از همین جزئیات دوستداشتنی، سردندههایی هستند که با طراحیهای خاص و متریال متفاوت، به بخشی از هویت خودرو تبدیل شدهاند؛ از سردندههای چوبی دستساز گرفته تا نمونههای فلزی براق یا طرحهای الهامگرفته از مسابقات. در این مطلب سراغ ۶ مورد از جذابترین سردندهها در خودروهای کلاسیک میرویم؛ قطعاتی کوچک اما تأثیرگذار که هنوز هم دل هر علاقهمند به ماشینهای قدیمی را میبرند.
فراتر از یک اهرم ساده؛ ۶ سردنده افسانهای که رانندگی را به هنر تبدیل کردند
در دنیای طراحی خودرو، جزئیاتی وجود دارد که تفاوت میان یک ماشین معمولی و یک «شاهکار جذاب» را رقم میزند. یکی از این جزئیات که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، سردنده است. ترکیب زیبایی بصری با این حس که این قطعه، قدرت خالص موتور را زیر دستان شما رام میکند، لذتی وصفناپذیر دارد.
وقتی از جذابیت حرف میزنیم، منظورمان پدالهای ظریف و مدرن پشت فرمان نیست! ما درباره سردندههای کلاسیکی صحبت میکنیم که باید با تمام قدرت آنها را در مشت بگیرید؛ از مدلهای «دسته هفتتیری» گرفته تا اهرمهای عجیبی که شبیه تجهیزات جتهای جنگنده هستند. فرقی نمیکند گیربکس دستی باشد یا اتوماتیک، یک سردنده خوشساخت پیوندی ناگسستنی میان راننده و ماشین ایجاد میکند. در ادامه با ۶ مورد از نمادینترین سردندههای تاریخ خودرو آشنا میشویم.
۱. سردنده نعلاسبی جنرال موتورز (Horseshoe Ratchet)

بسیاری تصور میکنند فقط دندههای دستی جذاب هستند، اما سردنده «نعلاسبی» ثابت کرد که گیربکسهای اتوماتیک هم میتوانند هیجانانگیز باشند. این اهرم خاص که در مدلهای محبوبی مثل شورولت شول، کامارو و ایمپالا دیده میشود، روی یک ریل مستقیم حرکت میکند. با اینکه در مدلهای کارخانهای گاهی در تعویض دقیق دنده شیطنت میکرد، اما ظاهرش به راننده حس هدایت یک سفینه فضایی یا اهرم گاز جت را میداد؛ دقیقا همان رویایی که هر عشق ماشینی در سر دارد!
۲. دنده دستی شیاردار (Gated Manual)؛ موسیقی مکانیک

کسانی که تجربه رانندگی با سوپراسپرتهای کلاسیک را دارند، میگویند دنده شیاردار زندگیتان را تغییر میدهد. در این طراحی، شیارهای فلزی دقیقی روی کنسول تراشیده شده تا سردنده دقیقا در جای خود بنشیند. صدای «تیک» مکانیکی و حس فلز روی فلز هنگام تعویض دنده، لذتی دارد که در هیچ خودروی مدرنی پیدا نمیشود. این امضای مهندسی را میتوان در اسطورههایی مثل لامبورگینی میورا، فراری F355 و آئودی R8 دید.
۳. پیشگزینِ کورد (Cord Preselector)؛ تکنولوژی دهه ۳۰

این یکی از عجیبترین سردندههای لیست ماست. خودروهای «کورد» در دهه ۱۹۳۰ از سیستمی نیمهاتوماتیک استفاده میکردند. راننده با یک اهرم مینیاتوری روی ستون فرمان، دنده بعدی را انتخاب میکرد (پیش-گزینش) و سپس با فشردن پدال کلاچ، سیستم بادی-الکتریکی خودرو به صورت خودکار دنده را عوض میکرد. ظرافت این قطعه در زمان خود یک معجزه مهندسی بود.
۴. میلههای صاعقه هرتز (Hurst Lightning Rods)

کمپانی هرتز در سال ۱۹۸۳ برای «اولدزموبیل» سیستمی طراحی کرد که به جای یک اهرم، سه اهرم مجزا داشت! این چیدمان که به «میلههای صاعقه» معروف شد، مخصوص مسابقات درگ بود. اهرم اول برای پارک و عقب، اهرم دوم برای دنده ۱ به ۲ و سومی برای ۲ به ۳ استفاده میشد تا راننده بتواند با حداکثر سرعت و در یک خط مستقیم، دندهها را عوض کند.
۵. استوانه باز سیتروئن SM؛ آوانگارد فرانسوی

سیتروئن SM مدل ۱۹۷۰ کلکسیونی از عجایب بود. این خودرو با موتور مازراتی و سیستم تعلیق فضاییاش، سردندهای داشت که در یک محفظه استوانهای باز حرکت میکرد. طراحی این بخش کاملاً با فضای داخلی مدرن و پیشرو سیتروئن هماهنگ بود و به راننده حس سوار شدن بر خودرویی از آینده را میداد.
۶. دسته هفتتیری هرتز (Hurst Pistol Grip)؛ اسلحه راننده

و اما میرسیم به پادشاه سردندهها! مدل Pistol Grip شرکت هرتز، با آن طراحی ارگونومیک و جای انگشتان، دقیقاً شبیه به دسته یک اسلحه طراحی شده بود. این اهرم لرزش وحشیانه موتور را مستقیماً به دست راننده منتقل میکرد. این قطعه نمادین که روی دوج چلنجر و پلیموت باراکودا نصب میشد، چنان محبوبیتی داشت که هرتز در سال ۲۰۰۷ دوباره تولید آن را برای طرفداران خودروهای عضلانی آغاز کرد.






