به گزارش مدیاتی:AMD با معرفی قابلیت جدید CPPC HighestFreq تلاش کرده عملکرد و واکنشپذیری کامپیوترها را بهبود دهد. این فناوری با مدیریت هوشمند فرکانس پردازنده، امکان اجرای سریعتر وظایف و پاسخدهی روانتر سیستم را فراهم میکند؛ قابلیتی که میتواند تجربه کاربران در بازیها و برنامههای سنگین را ارتقا دهد.
قابلیت جدید AMD تجربه سریعتر و روانتر کامپیوترها را هدف گرفته است
ایامدی (AMD) در آستانه ارائه قابلیتی تازه با نام CPPC HighestFreq است؛ فناوریای که قرار است به حدس و گمان سیستمعاملها برای تشخیص فرکانس واقعی پردازندهها پایان دهد. این ویژگی به ویندوز و لینوکس امکان میدهد مقدار دقیق فرکانس بوست (Boost Frequency) پردازندههای رایزن (Ryzen) را مستقیماً از فرمور (Firmware) دریافت کنند، بدون آنکه نیاز به تخمین یا محاسبه دستی باشد.
در گذشته سیستمعاملها نمیتوانستند مقدار واقعی فرکانس بوست را مستقیماً بخوانند و ناچار بودند با استفاده از دادههای غیرمستقیم، رفتار پردازنده را حدس بزنند. اما با فعال شدن CPPC HighestFreq، هر پردازنده میتواند حداکثر فرکانس خود را مستقیماً به سیستمعامل گزارش دهد. نتیجه این تغییر، دقت بیشتر در زمانبندی وظایف (CPU Scheduling) و افزایش چشمگیر واکنشپذیری سیستم در نسلهای آینده رایزن خواهد بود.
این قابلیت در حال حاضر در درایور AMD P-State برای لینوکس آماده شده و انتظار میرود در نسخه آینده استاندارد ACPI 6.7 اعمال شود. اگرچه جزئیات آن فنی به نظر میرسد، اما تأثیرش در عمل واضح است: سیستمعامل میتواند با دقت بالاتر تصمیم بگیرد که هر رشته پردازشی (Thread) روی کدام هسته اجرا شود و سریعترین هستهها را برای انجام کارهای سنگین مانند بازیها یا رندر انتخاب کند.
در ساختار فعلی CPPC، سیستمعامل تنها دادههای کلی درباره پویایی پردازنده دریافت میکند و برای برآورد دقیق رفتار بوست به درونیابی و مقادیر تقریبی تکیه دارد. این روش در پردازندههای مدرن که افزایش فرکانس هستهها لزوماً همزمان و خطی نیست، دقت کافی ندارد. با CPPC HighestFreq، سیستمعامل قادر خواهد بود مستقیماً از فرمور بخواند که هر هسته در آن لحظه تا چه حد میتواند فرکانس خود را افزایش دهد.
از آنجا که پردازندههای جدید رایزن از قابلیت Preferred Cores بهره میبرند ـ یعنی شناسایی هستههایی که توانایی رسیدن به فرکانسهای بالاتر را دارند ـ این دادههای دقیق نقشی کلیدی در بهینهسازی عملکرد خواهند داشت.
در نتیجه، وظایف سنگین مانند اجرای بازیها یا عملیات گرافیکی روی سریعترین هستهها اجرا میشوند و سیستمعامل دیگر تمام هستهها را به یک چشم نخواهد دید. هرچند اختلاف عملکرد حاصل ممکن است فاجعهآمیز نباشد، اما این سطح جدید از هماهنگی بین سختافزار و نرمافزار میتواند تجربه کاربر را روانتر، پاسخگوتر و کارآمدتر کند.
