به گزارش مدیاتی، یافته‌های علمی تازه نشان می‌دهد گربه‌های خانگی با بهره‌گیری از سیگنال‌های دیداری هدفمند نظیر تبادل نگاه و تلفیق آن با اصواتی هم‌فرکانس با گریه نوزاد انسان، نوعی سازوکار ارتباطی هوشمند را برای جلب مداخله و حل مسئله پیاده‌سازی می‌کنند؛ فرآیندی پیچیده که از درک شناختی عمیق این حیوانات نسبت به رفتار انسان پرده برمی‌دارد.
مدت‌ها این باور رایج وجود داشت که رفتارهای صوتی و فیزیکی گربه‌ها در تعامل با انسان صرفاً پاسخ‌هایی ناخودآگاه ناشی از گرسنگی یا محرک‌های محیطی ابتدایی هستند. با این حال، پژوهشگران دانشگاه سائوپائولو در برزیل طی یک ارزیابی آزمایشگاهی دقیق روی ۳۸ گربه خانگی، شواهدی محکم از نوعی «ارتباط ارجاعی» را ثبت کرده‌اند؛ الگویی رفتاری که طی آن حیوان توجه فرد را به‌طور مستقیم به یک مانع غیرقابل‌حل یا منبع مطلوب جلب می‌کند.
مهندسی رفتار در مواجهه با چالش؛ آزمون تعامل هدفمند
در سناریوی طراحی‌شده توسط دانشمندان رفتارشناسی، یک خوراکی محبوب درون محفظه‌ای پلاستیکی و دست‌نیافتنی در معرض دید حیوان قرار داده شد. تحلیل فریم‌به‌فریم رفتارهای ثبت‌شده نشان داد گربه‌ها در مواجهه با این بن‌بست فیزیکی، رفتاری موسوم به تناوب نگاه (Gaze Alternation) را به اجرا می‌گذارند. در این الگو، حیوان زاویه دید خود را به‌طور متناوب میان ظرف مسدودشده و چهره سرپرست خود تغییر می‌دهد تا خط نگاه انسان را با مختصات هدف همگام سازد.
این تبادل زاویه دید معمولاً با تولید اصواتی بلندتر و اصرارآمیز همراه می‌شود. داده‌های ثبت‌شده نشان می‌دهند که شدت و تکرار این میوها در حضور یک انسان واکنشی افزایش می‌یابد؛ امری که اثبات می‌کند این صداها سیگنال‌هایی صرفاً غریزی نیستند، بلکه یک تلاش کاملاً ارادی و کانالیزه‌شده برای برقراری ارتباط با هدف وادار کردن انسان به اقدام و حل مسئله به شمار می‌روند.
بهره‌برداری تکاملی از فرکانس صوتی نوزاد در مغز انسان
یکی از جالب‌ترین ابعاد این پژوهش‌های زیست‌شناختی، ساختار آوایی نهفته در این پیام‌های صوتی است. گربه‌ها هنگام درخواست کمک، الگوی صوتی معمول خود را تغییر می‌دهند و فرکانسی خاص با مشخصات آکوستیک نزدیک به گریه نوزاد انسان را درون امواج صدای خود تزریق می‌کنند. این امواج در بازه ارتعاشی ۲۰۰ تا ۶۰۰ هرتز، به شکلی تکاملی طوری سازمان‌یافته‌اند که بلافاصله قشر شنوایی مغز انسان و بخش‌های مرتبط با پاسخگویی به زنگ خطر و مراقبت والدینی را تحریک کنند.
سیستم عصبی پستانداران، به‌ویژه انسان‌ها، به‌گونه‌ای فرگشت یافته که نادیده‌گرفتن گریه نوزاد را غیرممکن می‌سازد. گربه‌ها در طول هزاران سال همزیستی، موفق به فعال‌سازی همین مدار عصبی شده‌اند؛ به‌طوری‌که تلفیق یک نگاه معنادار به سمت شیء دست‌نیافتنی با یک صوت اضطراری با فرکانس کنترل‌شده، یک حلقه بازخورد روان‌شناختی غیرقابل‌مقاومت در ذهن انسان ایجاد می‌کند و فوریت در کمک‌رسانی را به بالاترین سطح ممکن می‌رساند.
بازتعریف درک شناختی در فرآیند اهلی‌سازی گربه‌سانان
بر خلاف باورهای گذشته که درک ذهنی سگ‌ها را در خواندن نشانه‌های اجتماعی برتر از گربه‌ها می‌دانست، این نتایج اثبات می‌کند گربه‌سانان خانگی نیز سیستم پردازش اجتماعی و خواندن زبان بدن انسان را با دقتی بالا بازتولید کرده‌اند. آن‌ها نه‌تنها متوجه نیاز به جلب توجه انسان می‌شوند، بلکه جهت تمرکز دیداری فرد را رصد می‌کنند و تا زمانی که سیگنال تأیید و اقدام از سوی مغز انسان دریافت نشود، ترکیبی پویا از حرکات بدن و ترفندهای صوتی را در فواصل زمانی محاسبه‌شده تنظیم و اعمال می‌کنند.
منبع: زومیت
