به گزارش مدیاتی:فناوریهای هوشمند زندگی روزمره را آسانتر از همیشه کردهاند، اما بسیاری از آنها در پشت صحنه حجم قابلتوجهی از اطلاعات کاربران را جمعآوری میکنند. از تلفنهای همراه و ساعتهای هوشمند گرفته تا دستگاههای متصل به اینترنت، برخی ابزارهای پرکاربرد میتوانند موقعیت مکانی، عادتهای رفتاری و فعالیتهای روزانه شما را ردیابی کنند. در ادامه با ۵ فناوری رایج آشنا میشویم که ممکن است بیش از آنچه تصور میکنید درباره شما بدانند.
سایه سنگین نظارت در عصر دیجیتال؛ ۵ گجت روزمرهای که فکرش را هم نمیکنید شما را ردیابی کنند!
زندگی در جامعه مدرن امروزی و ردیابی نشدن به هیچ شکلی، عملاً غیرممکن است. وبسایتها ردپای دیجیتال شما را دنبال میکنند، اپلیکیشنهای کاربردی گوشی بزرگترین ناقضان حریم خصوصی هستند و گجتهای هوشمند خانگی نیز نوعی جاسوس کوچک به شمار میروند. حتی اگر گوشی خود را خاموش کنید و از خانه بیرون بروید، تحت نظر دوربینهای شهری هستید.
بسیاری از دستگاههای الکترونیکی برای رفع باگها و بهینهسازی عملکرد، به دادههای سنجش از راه دور (تلمتری) پایه نیاز دارند و این نوع ردیابی، اجتنابناپذیر و بیضرر است. اما فراتر از این تکامل فنی، گجتهای روزمرهای وجود دارند که فرآیند ردیابی را به سطحی کاملاً جدید و فراتر از تصور ما رساندهاند. در ادامه ۵ دستگاه فناوری روزمره را معرفی میکنیم که میتوانند فعالیتهای شما را ردیابی کنند.
روترهای وایفای (Wi-Fi Routers)
شاید عجیب به نظر برسد، اما روتر وایفای خانه شما میتواند مانند یک سونار (ردیاب صوتی) عمل کرده و فرکانسهای خود را برای «دیدن» داخل ساختمانها به کار بگیرد! فناوری سنجش تغییرات موج وایفای (Wi-Fi Sensing) چنان حساس است که تئوریها و آزمایشها نشان میدهند میتواند طرز راه رفتن یک فرد و حتی ریتم نفس کشیدن او را از اتاقی دیگر ردیابی کند.
نیمه تاریک: یک فرد مُخرّب لزوماً نیازی به هک کردن شبکه یا ابزارهای گرانقیمت ندارد؛ گاهی با یک گوشی هوشمند ارزان در نزدیکی امواج فرکانسی، این سیگنالها قابل رصد هستند. هرچه تعداد گجتهای متصل به وایفای در خانه بیشتر باشد، این نقشه حرکتی دقیقتر میشود.
نیمه روشن: این فناوری پتانسیلهای فوقالعادهای در حوزه سلامت دارد؛ برای مثال سیستم وایفای خانه میتواند در صورت زمین خوردن یک فرد سالمند، فورا به اعضای خانواده هشدار دهد. برای امنیت بیشتر، پژوهشگران در حال کار روی تکنیکهایی هستند که دادههای حرکتی واقعی امواج را با اطلاعات ساختگی مخدوش کنند تا ردیابیهای غیرمجاز ناممکن شود.
تلویزیونهای هوشمند (Smart TVs)
بسیاری از کاربران فراموش میکنند که تلویزیون هوشمند، نمایشگر بزرگی است که در کانون فعالیتهای خانوادگی قرار دارد. شرکتهای سازنده با استفاده از فناوری ACR (تشخیص خودکار محتوا)، هر آنچه را که تماشا میکنید تحلیل کرده و از دادههای آن برای هدفگذاری تبلیغات و پیشنهاد محتوا استفاده میکنند.
سوابق نگرانکننده: در گذشته، بندهایی در بیانیه حریم خصوصی برخی برندها کشف شد که نشان میداد میکروفون دستگاه میتواند مکالمات عادی اتاق را (که ربطی به فرمان صوتی ندارند) ضبط کند. همچنین فناوری بیکن صوتی منحصربهفرد (UAB) با ارسال صداهای اولتراسونیک غیرقابلشنیدن به گوشیهای هوشمند نزدیک، به تبلیغکنندگان آمار دقیق تماشاگران را گزارش میداد.
راهحل: به بخش تنظیمات (Settings) تلویزیون خود بروید و گزینههای مربوط به ACR و ارسال پیشرفته دیتای تحلیلها (Analytics) را خاموش کنید. اگر از اندروید باکس یا اپل تیوی استفاده میکنید، میتوانید ارتباط وایفای خود تلویزیون را به طور کامل قطع کنید.
عینکهای هوشمند (Smart Glasses)
عینکهای هوشمند مجهز به دوربین، ابزاری جذاب برای فیلمبرداری بدون نیاز به دست هستند، اما این گجتها یک ریسک حریم خصوصی کاملاً جدید ایجاد میکنند. برخلاف گوشی که بیشتر اوقات در جیب است یا رو به زمین قرار دارد، عینک هوشمند دقیقاً روی صورت شما قرار گرفته و دائماً رو به محیط اطراف نشانه رفته است.
گزارشهای نهادهای حامی حریم خصوصی مانند بنیاد مرزهای الکترونیک (EFF) نشان میدهد که عینکهای هوشمند شرکتهای بزرگی مثل متا، عملکرد کاملاً آفلاین ندارند؛ چتهای صوتی هوش مصنوعی و تصاویر ضبطشده به فضای ابری ارسال میشوند و ممکن است توسط اپراتورهای انسانی برای آموزش هوش مصنوعی بازخوانی شوند. به دلیل چالشهای حقوقی گسترده، این گجت تنها گزینهای در لیست است که در حال حاضر خرید آن توصیه نمیشود.
دوربینهای زنگ در (Doorbell Cameras)
دوربینهای زنگ در (مانند برند Ring) مزایای امنیتی غیرقابلکتمانی دارند، اما سپردن این تصاویر به سرورهای ابری شرکتهای فناوری مستلزم اعتماد مطلق است. کمیسیون تجارت فدرال آمریکا (FTC) پیش از این برخی از این شرکتهای محبوب را به جاسوسی و مشاهده ویدیوهای کاربران بدون رضایت آنها متهم کرده بود.
علاوه بر این، چالش نظارت همسایگان نیز وجود دارد؛ دوربین زنگ درِ خانه روبهرویی میتواند به طور ۲۴ ساعته رفتوآمد و سبک زندگی شما را ردیابی کند. برای امنیت بیشتر، حتماً لایههای حریم خصوصی را در تنظیمات این اپلیکیشنها به حداکثر برسانید و قابلیتهای اشتراکگذاری محلی ویدیوها (مانند Ring Neighbors) را غیرفعال کنید.
دستگاههای خانه هوشمند (Smart Home Devices)
روشن کردن چراغها، اسپیکرها و ترموستاتها با فرمان صوتی بسیار لذتبخش است، اما این گجتهای متصل به اینترنت همواره در حال شنیدن کلمات کلیدی، جمعآوری اطلاعات و هماهنگسازی الگوهای رفتاری شما هستند. خطر بزرگتر، آسیبپذیری این ابزارهای ارزانقیمت در برابر حملات هکرها است.
چهار گام اساسی برای ایمنسازی خانه هوشمند:
موقعیتیابی هوشمند: هرگز دوربینهای داخلی یا دستیارهای صوتی حساس را در فضاهای خصوصی نظیر اتاق خواب قرار ندهید.
بررسی سوابق امنیتی: پیش از خرید هر گجت هوشمند، نام برند آن را همراه با عبارت «آسیبپذیری امنیتی» در گوگل جستجو کنید تا از اصالت نرمافزاری آن مطمئن شوید.
تقویت سنگ بنای شبکه (روتر): از پروتکلهای رمزگذاری قوی و جدید وایفای استفاده کنید و اشتباهات رایج مانند انتخاب پسوردهای ساده را کنار بگذارید.
حفظ تعادل با ابزارهای سنتی: برای قفل درهای ورودی اصلی، بهتر است از همان قفلهای مکانیکی و سنتی استفاده کنید تا سطح حملات سایبری به خانهتان را محدود نمایید.
هکرها همواره به دنبال اهداف ساده و بیدردسر هستند؛ بنابراین انجام همین حداقلهای امنیتی و بهروزرسانی مداوم فِرمور دستگاهها، ریسک نفوذ به حریم خصوصی شما را به شدت کاهش میدهد.
