اجاره‌دادن حساب بانکی می‌تواند شما را شریک پرونده‌های کلاهبرداری کند

اجاره‌دادن حساب بانکی می‌تواند شما را شریک پرونده‌های کلاهبرداری کند

به گزارش مدیاتی، اجاره‌دادن حساب بانکی، کارت، رمزها یا دسترسی اپلیکیشن بانکی در ازای دریافت پول، فرد را در معرض اتهام‌هایی مانند مشارکت در کلاهبرداری، پول‌شویی و انتقال غیرقانونی وجوه قرار می‌دهد. حتی اگر صاحب حساب از منشأ پول بی‌اطلاع باشد یا منفعتی از تراکنش نبرده باشد، سوابق بانکی او همچنان مبنای پیگیری قضایی قرار می‌گیرد.

حساب اجاره‌ای چگونه به ابزار کلاهبرداری تبدیل می‌شود؟

تبلیغاتی که با عنوان «اجاره حساب»، «همکاری مالی کوتاه‌مدت» یا دریافت کارمزد برای انجام چند تراکنش منتشر می‌شوند، یکی از روش‌های رایج سوءاستفاده از هویت مالی افراد هستند. در این مدل، فرد در ازای مبلغی ثابت یا سهمی از گردش حساب، کارت بانکی، اطلاعات حساب یا امکان ورود به خدمات بانکی خود را در اختیار شخص دیگری قرار می‌دهد.

این واگذاری لزوماً با تحویل فیزیکی کارت انجام نمی‌شود. ارائه رمز کارت، رمز اینترنتی، کدهای یک‌بارمصرف، اطلاعات ورود به اپلیکیشن بانکی یا حتی سیم‌کارت متصل به حساب می‌تواند امکان کنترل عملی حساب را برای فرد دیگری فراهم کند. گاهی نیز از صاحب حساب خواسته می‌شود مبلغی را دریافت و به حساب دیگری منتقل کند، برای فردی خرید انجام دهد یا وجهی را از طریق درگاه و کارت‌به‌کارت جابه‌جا کند.

کلاهبرداران از این حساب‌ها برای ایجاد فاصله میان خود و پول استفاده می‌کنند. وجوه حاصل از فیشینگ، فروش کالا یا خدمات جعلی، اخاذی اینترنتی و دیگر جرایم مالی ممکن است ابتدا وارد حساب یک فرد عادی شود و سپس از چند حساب دیگر عبور کند. این زنجیره، ردیابی مسیر پول را دشوارتر می‌کند؛ اما به‌معنای حذف ردپای صاحب حساب نیست.

در چنین پرونده‌هایی، حساب اجاره‌ای می‌تواند نقش «حساب واسط» یا ابزار انتقال وجوه مشکوک را داشته باشد. همین موضوع باعث می‌شود فردی که تصور می‌کند فقط یک خدمت ساده بانکی ارائه داده، در تحقیقات مربوط به شاکی، مبدأ وجه، دریافت‌کنندگان بعدی و ارتباط میان حساب‌ها مورد پرسش قرار بگیرد.

چرا بی‌اطلاعی از منشأ پول همیشه مانع مسئولیت نیست؟

برخی افراد تصور می‌کنند چون از فعالیت مجرمانه طرف مقابل خبر نداشته‌اند یا فقط مبلغ اندکی کارمزد دریافت کرده‌اند، مسئولیتی متوجه آن‌ها نخواهد بود. این برداشت می‌تواند خطرناک باشد. در بررسی‌های بانکی و قضایی، صاحب حساب نخستین فردی است که هویت او با تراکنش ثبت‌شده ارتباط دارد و باید درباره دلیل دریافت یا انتقال وجه توضیح دهد.

اطلاعات هویتی، شماره حساب، دستگاه یا درگاه مورد استفاده، زمان تراکنش، مقصد وجه و سابقه ورود به خدمات بانکی در سامانه‌های مالی ثبت می‌شود. در صورت شناسایی الگوی مشکوک، این داده‌ها می‌تواند برای ترسیم مسیر انتقال پول و بررسی نقش افراد مختلف به کار رود. توافق خصوصی میان طرفین یا دریافت رسید بابت اجاره حساب نیز لزوماً مسئولیت‌های احتمالی را از بین نمی‌برد.

پیامدهای این اقدام ممکن است از مسدودشدن موقت حساب و محدودیت در استفاده از خدمات بانکی تا احضار برای ارائه توضیح و تشکیل پرونده قضایی ادامه پیدا کند. شدت پیامدها به نوع تراکنش، مبلغ، تعداد عملیات، ارتباط حساب با شاکیان و تشخیص مراجع رسیدگی‌کننده بستگی دارد. حتی اگر صاحب حساب مستقیماً کلاهبرداری نکرده باشد، همکاری او در انتقال وجوه می‌تواند موضوع بررسی قرار گیرد.

درخواست دسترسی بانکی نیز همیشه با پیشنهادهای غیرعادی یا وعده‌های سود چشمگیر همراه نیست. گاهی فرد درخواست‌کننده خود را دوست، همکار، کارفرما یا واسطه یک فعالیت تجاری معرفی می‌کند و مدعی می‌شود تنها برای مدت کوتاهی به حساب نیاز دارد. انتشار آگهی در شبکه‌های اجتماعی و گروه‌های پیام‌رسان، استفاده از عنوان‌هایی مانند درآمد بدون مهارت یا کارمزد روزانه و وعده انجام چند تراکنش محدود، از شیوه‌های متداول جذب صاحبان حساب است.

برای پیشگیری و واکنش به سوءاستفاده بانکی چه باید کرد؟

کارت بانکی، رمزها، کدهای تأیید، اطلاعات ورود به اپلیکیشن و سیم‌کارت متصل به حساب باید مانند اسناد هویتی نگهداری شوند. هیچ شخصی—even نزدیکان و آشنایان—نباید امکان ورود یا انجام تراکنش مستقل از حساب را داشته باشد. ارسال تصویر کارت، شماره شناسایی، رمز پویا یا کد پیامکی در پیام‌رسان‌ها نیز می‌تواند راه دسترسی غیرمجاز را باز کند.

دریافت یا انتقال وجه به درخواست دیگران، بدون اطلاع دقیق از علت تراکنش، مبدأ پول و مقصد نهایی، تصمیمی پرریسک است. اگر قرار است پرداختی در چارچوب یک معامله انجام شود، بهتر است قرارداد، فاکتور، مشخصات طرف معامله و مستندات پرداخت وجود داشته باشد و حساب شخصی برای عبور دادن پول دیگران استفاده نشود.

افرادی که پیش‌تر کارت یا دسترسی بانکی خود را در اختیار دیگری قرار داده‌اند، باید در سریع‌ترین زمان ممکن رمزهای کارت و بانکداری اینترنتی را تغییر دهند، نشست‌ها و دستگاه‌های فعال را بررسی کنند، سیم‌کارت مرتبط را تحت کنترل بگیرند و گردش حساب را برای یافتن تراکنش‌های ناشناس بررسی کنند. در صورت مشاهده برداشت یا انتقال مشکوک، تماس فوری با بانک و ثبت گزارش در مراجع رسمی، اهمیت زیادی دارد.

پیام‌ها، قراردادها، شماره تماس‌ها، آگهی‌ها، رسیدهای بانکی و سوابق گفت‌وگو با فرد درخواست‌کننده نباید حذف شوند. این مدارک می‌توانند برای توضیح نحوه شکل‌گیری تراکنش و اعلام سوءاستفاده به مراجع ذی‌صلاح مفید باشند. در صورت احتمال دسترسی غیرمجاز، تغییر رمز به‌تنهایی کافی نیست و باید وضعیت حساب، کارت، درگاه‌ها و ابزارهای متصل نیز بررسی شود.

حساب بانکی بخشی از هویت مالی فرد است، نه ابزاری قابل اجاره برای انجام تراکنش‌های ناشناخته. مبلغی که در برابر واگذاری کنترل حساب پرداخت می‌شود، در برابر ریسک مسدودی، از دست رفتن دسترسی بانکی، درگیری با شکایت‌های متعدد و الزام به پاسخ‌گویی درباره گردش وجوه، ارزش ناچیزی دارد.

منبع: زومیت

آیا این مطلب را دوست داشتید؟

مشترک شوید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید