به گزارش مدیاتی:اپل ظاهراً در حال بررسی یکی از بزرگترین تغییرات ظاهری اپل واچ از زمان عرضه این ساعت هوشمند است؛ تغییری که میتواند به استفاده از نمایشگر دایرهای منجر شود. این طراحی ممکن است ظاهر اپل واچ را به ساعتهای کلاسیک نزدیکتر کند، اما در مقابل، چالشهای تازهای برای هماهنگی رابط کاربری watchOS با فرم دایرهای نمایشگر ایجاد خواهد کرد.
احتمال دایرهای شدن اپل واچ؛ گامی به سوی ظاهری اصیلتر یا نمایشی از چالشهای نرمافزاری
بیش از یک دهه است که اپل واچ شباهت زیادی به یک کامپیوتر کوچک بسته شده روی مچ دست دارد. اما اگر اپل بالاخره تصمیم بگیرد آن را شبیه به یک «ساعت واقعی» بسازد چه خواهد شد؟ گزارشهای اخیر نشان میدهند که اپل در حال بررسی استفاده از صفحه نمایشهای دایرهای برای مدلهای آینده اپل واچ است. اگرچه هیچچیز هنوز نهایی نشده، اما این احتمال سوال جذابی را مطرح میکند: آیا یک اپل واچ گرد واقعاً بهتر خواهد بود، یا اپل در حال دستکاری ترکیبی است که نیازی به اصلاح ندارد؟ پاسخ این سوال بستگی به این دارد که اپل چه تعریفی از آینده ساعت خود داشته باشد.
طراحی دایرهای؛ بازگشت اصالت و جلوه ساعتهای سنتی
بزرگترین دلیل برای حرکت به سمت فرم دایرهای، مسایل فنی نیست؛ بلکه مد و زیباییشناسی است.
طراحی مستطیلی با گوشههای گرد اپل واچ کاملاً شناختهشده است، اما بیتردید هویت یک گجت تکنولوژیک را داد میزند. فرم دایرهای میتواند اپل واچ را بسیار طبیعیتر با پوششهای رسمی، استایلهای کلاسیک یا سلیقه کاربرانی که ظاهر ساعتهای سنتی را میپسندند، همگام سازد. علاوه بر این، اپل میتواند گروهی از خریداران را جذب کند که دقیقاً به دلیل ظاهر غیرکلاسیک اپل واچ از خرید آن منصرف شده بودند؛ همانطور که سامسونگ، گوگل و گارمین قبلاً نشان دادهاند ساعتهای دایرهای چقدر روی مچ دست طبیعی به نظر میرسند.
همچنین، این تغییر به یکنواختی زبان طراحی اپل پایان میدهد. اگرچه اپل طی سالها فرم ساعت خود را ارتقا داده، اما شکل کلی آن دستنخورده باقی مانده است. یک اپل واچ گرد میتواند حس یک «محصول کاملاً جدید» را القا کند، نه فقط بازتولید نسخه قبلی با بدنه باریکتر و صفحه نمایش روشنتر.
چالش نرمافزار؛ اپل واچ همچنان یک کامپیوتر کوچک است
شکل فعلی اپل واچ صرفاً یک انتخاب ظاهری نیست، بلکه بوم مستطیلی بسیار کاربردی را در اختیار سیستمعامل watchOS قرار میدهد.
برنامهها، پیامها، اعلانها، نقشه، آمار ورزشی و تنظیمات، همگی درون یک فرم مستطیلی چیدمان بسیار راحتتری دارند. یک دایره، فضای کاربردی گوشهها را حذف میکند و میتواند متون و المانهای بصری را فشرده کند. برای نمونه، تایپ کردن روی کیبورد اپل واچ در حال حاضر نیازمند صبر است؛ حال تصور کنید همان کیبورد را در صفحهای بگنجانید که لبههای آن تنگتر میشوند.
اگرچه اپل میتواند watchOS را کاملاً برای نمایشگر گرد بازطراحی کند و یک رابط کاربری اختصاصی بسازد، اما توسعهدهندگان مستقل (Third-party) کار دشوارتری خواهند داشت. اکوسیستم برنامههای جانبی watchOS در حال حاضر نیز کمی شکننده است. مجاب کردن توسعهدهندگان به پشتیبانی همزمان از دو چیدمان مستطیلی و دایرهای، هزینه، زمان و نگهداری بیشتری میطلبد و ممکن است کیفیت برنامههای جانبی را کاهش دهد.
پنهان در بدنه؛ چالش قطعات سختافزاری
مشکل دیگری که در بدنه دایرهای وجود دارد، شکل قطعات داخلی است. باتریها، برد اصلی، اسپیکر، سنسورها و موتور تپتیک (Taptic Engine) همگی مستطیلی یا تخت هستند.
قرار دادن این قطعات داخل یک بدنه گرد، فضاهای خالی بلااستفادهای در گوشهها ایجاد میکند. اپل یا باید تمامی قطعات داخلی را از نو طراحی کند (که هزینه تولید را بسیار بالا میبرد)، یا اینکه برای حفظ ظرفیت باتری، ضخامت ساعت را افزایش دهد؛ اتفاقی که با سالها تلاش اپل برای باریکتر کردن این دستگاه در تناقض است.
یک شاخه جدید در خط تولید یا تغییر کل مسیر؟
یک اپل واچ دایرهای میتواند گزینهای عالی برای کاربرانی باشد که به دنبال ویژگیهای سلامتی و هوشمند در قالبی شیک و غیرکامپوتری هستند. این مدل حتی میتواند در کنار طراحی فعلی فروخته شود: یک مدل مستطیلی برای کسانی که تراکم اطلاعات و فضای صفحه را میخواهند، و یک مدل دایرهای برای علاقهمندان به مد و استایل کلاسیک.
البته تمام این موارد فعلاً در مرحله ارزیابی و طرحهای اولیه قرار دارد و برنامهها تا زمان عرضه به بازار میتوانند تغییر کنند. با این حال، اگر اپل تصمیم به اجرای این طرح بگیرد، اپل واچ میتواند کمتر شبیه به یک «گجت هوشمند» و بیشتر شبیه به یک «ساعت واقعی و اصیل» به نظر برسد؛ حتی اگر این تغییر با چالشها و سازشهای سخت نرمافزاری و سختافزاری همراه باشد.
