به گزارش مدیاتی، گنجینه ۸۵ میلیارد دلاری ساتوشی ناکاموتو شامل حدود ۱.۱ میلیون بیت‌کوین، به لطف طراحی ریاضیاتی بنیادین رمزنگاری منحنی بیضوی (ECDSA) و توزیع دارایی در بیش از ۲۲ هزار آدرس مجزا، برای پیشرفته‌ترین هکرها و مدل‌های هوش مصنوعی غیرقابل‌نفوذ باقی مانده و صرفاً با پیشرفت رایانه‌های کوانتومی در معرض تهدید قرار می‌گیرد.
نزدیک به دو دهه از استخراج نخستین بلاک‌های شبکه بیت‌کوین می‌گذرد و با وجود جهش نجومی ارزش این رمزارز، اندوخته افسانه‌ای خالق ناشناس آن دست‌نخورده باقی مانده است. این حجم از دارایی منجمد، بزرگ‌ترین هدف بالقوه در تاریخ امنیت سایبری به شمار می‌رود، اما برخلاف تصور عموم، امنیت این ثروت ناشی از اختفا یا مخفی‌سازی آدرس‌ها نیست؛ بلکه بر جبر ریاضی و استحکام الگوریتم‌های رمزنگاری استوار است که حتی قدرتمندترین زیرساخت‌های محاسباتی مدرن توان رخنه به آن را ندارند.
معماری توزیع‌شده و دیواره نفوذناپذیر رمزنگاری منحنی بیضوی
ساتوشی ناکاموتو دارایی عظیم خود را در یک کیف پول واحد تجمیع نکرده است؛ بلکه این ثروت در قالب خروجی‌های خرج‌نشده تراکنش (UTXO) و در قالب پاداش‌های ۵۰ بیت‌کوینی میان بیش از ۲۲ هزار آدرس مجزا تقسیم شده است. این استراتژی بدین معناست که حتی در صورت وقوع یک معجزه محاسباتی و شکستن کلید خصوصی یک آدرس، مهاجم تنها به بخش بسیار ناچیزی از کل دارایی دسترسی پیدا می‌کند و کل اکوسیستم به خطر نمی‌افتد.
از منظر فنی، دارایی‌های ساتوشی تحت حفاظت الگوریتم رمزنگاری منحنی بیضوی secp256k1 قرار دارند. این ساختار ریاضیاتی فضای احتمالی معادل ۲ به توان ۲۵۶ حالت را برای کلیدهای خصوصی ایجاد می‌کند؛ رقمی که از شمار کل اتم‌های جهان قابل‌مشاهده نیز فراتر است. حتی پیشرفته‌ترین مدل‌های هوش مصنوعی نیز صرفاً سامانه‌های پردازش آماری و یادگیری الگو هستند و توانایی حدس زدن کور یا حل معکوس معادلات لگاریتم گسسته را ندارند، چرا که هیچ الگوی معناداری در فضای کلیدهای خصوصی بیت‌کوین برای سوءاستفاده هوش مصنوعی وجود ندارد.
رایانش کوانتومی؛ تنها تهدید تئوریک علیه آدرس‌های اولیه شبکه
با وجود مصونیت مطلق در برابر حملات بروت‌فورس سنتی و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، یک آسیب‌پذیری ساختاری بالقوه دارایی‌های اولیه ناکاموتو را تهدید می‌کند. در دوران آغازین فعالیت شبکه (دوران پاتوشی)، تراکنش‌ها و پاداش‌های بلاک از طریق اسکریپت قدیمی Pay-to-Public-Key یا P2PK ثبت می‌شدند. در این ساختار، کلید عمومی به‌صورت مستقیم و بدون لایه محافظ هش در بلاک‌چین افشا شده است، در حالی که در نسخه‌های بعدی، کلید عمومی پشت دو لایه هشینگ SHA-256 و RIPEMD-160 محافظت می‌شود.
این ویژگی فنی باعث می‌شود در صورت ظهور رایانه‌های کوانتومی قدرتمند مجهز به الگوریتم شور (Shor’s Algorithm)، کلیدهای عمومی آشکار ناکاموتو برخلاف آدرس‌های جدیدتر، در معرض خطر مهندسی معکوس قرار گیرند. با این حال، تحقق چنین سناریویی نیازمند رایانه‌های کوانتومی با میلیون‌ها کیوبیت فیزیکی پایدار است؛ فناوری پیچیده‌ای که بر اساس برآوردهای دانشمندان علوم کامپیوتر، دست‌کم بیش از یک دهه با عملیاتی شدن فاصله دارد و جامعه بیت‌کوین نیز می‌تواند تا پیش از فرا رسیدن آن زمان، پروتکل‌های رمزنگاری پساکوانتومی را از طریق هاردفورک در شبکه پیاده‌سازی کند.
منبع: ارزدیجیتال
