به گزارش مدیاتی:بیش از دو ماه از آغاز اختلال و قطعی گسترده اینترنت در بخشهایی از ایران میگذرد؛ وضعیتی که به شکلی مداوم ادامه یافته و در این مدت بخش بزرگی از فعالیتهای روزمره، ارتباطات شخصی و کسبوکارهای آنلاین را تحتتأثیر قرار داده است. این روزهای طولانی، که هرکدام با محدودیتهای بیشتری همراه بوده، اکنون به نقطهای رسیدهاند که حتی شرکتهای فناوری بینالمللی نیز اثر آن را در گزارشهای رسمی خود منعکس کردهاند. قطعیهایی که گویی مثل خطی بلند و کشآمده، بر جریان زندگی دیجیتال کاربران سایه انداخته و همچنان ادامه دارد.
۶۲ روز اختلال اینترنت؛ روزهایی که به کندی میگذرن
در نمودارهای سنجش کیفیت اتصال، وضعیت اینترنت گاهی شبیه بیماری است که روی تخت مراقبتهای ویژه قرار دارد. تا پیش از رخداد اختلال گسترده، خط سبز اتصال مانند ضربان قلبی منظم بالا و پایین میرفت؛ گاهی کمی ضعیفتر و گاهی قویتر. اما ناگهان همه چیز سقوط کرد و نمودار به خطی تقریباً صاف و نزدیک به صفر تبدیل شد؛ خطی کشآمده که از کند شدن جریان ارتباطات، فعالیتهای اقتصادی و روند یادگیری کاربران خبر میدهد.
بیش از شصت روز یعنی چیزی حدود ۱۴۶۴ ساعت، زمانی که هر شبانهروزش از حد معمول طولانیتر به نظر میرسد. فروشندهای که با مشتریانش از طریق شبکههای اجتماعی در تعامل بود، دانشجویی که برای یادگیری مهارتهای تازه به محتوای آموزشی آنلاین متکی بود، دانشآموزی که ضعف منابع خود را با ابزارهای هوش مصنوعی جبران میکرد و میلیونها کاربری که برای سرگرمی یا ارتباط به اینترنت نیاز داشتند، اکنون روزهایشان را با دشواری بیشتری میگذرانند.
گزارش نهادهای پایش شبکه نشان میدهد این اختلالها تنها بر فعالیتهای اقتصادی اثر نمیگذارند، بلکه دسترسی به دانش، آموزش و جریان آزاد اطلاعات را نیز شدیداً محدود میکنند. اگر اینترنت را مانند شریانی حیاتی برای انتقال دانش در قرن بیستویکم بدانیم، آن خط صاف روی نمودار درست شبیه رگی است که جریان خون را به مغز نمیرساند.
در حالی که جهان علم و فناوری بدون توقف به جلو حرکت میکند—با انتشار میلیونها مقاله علمی در سال و پیشرفتهای روزانه در حوزههایی مانند هوش مصنوعی—کاربرانی که با محدودیتهای شدید اینترنت روبهرو هستند، از این جریان جهانی فاصله میگیرند.
همه امیدوارند که با بازگشت اتصال پایدار، نبض آموزش، اقتصاد و زندگی دیجیتال دوباره به ریتم طبیعی خود برگردد.
