به گزارش مدیاتی:گسترش سریع هوش مصنوعی تنها به تغییر شیوه انجام کارها محدود نمیشود و در برخی بازارهای کار، نگرانی درباره آینده مشاغل را نیز افزایش داده است. در کشورهای آفریقایی، ورود ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی به حوزههایی مانند خدمات مشتری، تولید محتوا و فعالیتهای اداری، پرسشهای جدی درباره امنیت شغلی و آینده نیروی کار ایجاد کرده است. در این گزارش، نگاهی داریم به ابعاد این تغییرات و اینکه هوش مصنوعی چگونه میتواند بازار کار آفریقا را تحت تأثیر قرار دهد.
وقتی هوش مصنوعی نان هزاران نفر را آجر میکند؛ بحران شغلی شگفتانگیز در دل آفریقا
فناوری هوش مصنوعی و ابزارهایی مانند چتجیپتی (ChatGPT) در کنار تمام خدمات و جذابیتهایشان، روی دیگری هم دارند؛ روی تاریکی که سبک زندگی و منبع درآمد هزاران خانواده را در برخی کشورهای در حال توسعه بهطور کامل نابود کرده است. داستان از جایی آغاز میشود که یکی از پردرآمدترین مشاغل دورکاری در کنیا، طی چند ماه به مرز نابودی رسید.
چگونه کنیا به قطب مقاله نویسی دانشجویان جهان تبدیل شد؟
همه چیز از سال ۲۰۰۹ و با ورود اینترنت پرسرعت و ارزانقیمت به کنیا شروع شد. هزاران فارغالتحصیل دانشگاهی جوان در این کشور با وجود داشتن مدرک تحصیلی، شغل مناسبی پیدا نمیکردند. در این میان، یک بازار کار عجیب و بسیار پردرآمد شکل گرفت: نگارش مقاله و پروژههای دانشگاهی برای دانشجویان خارجی!
دانشجویان از سراسر جهان (بهویژه کشورهای غربی) انجام پروژههای خود را به نویسندگان کنیایی میسپردند و برای هر مقاله بین ۴۰ تا ۷۰ دلار پرداخت میکردند.
اشتغالزایی ۴۰ هزار نفری: طبق آمارهای پژوهشی، در دوران اوج این کار تنها در شهر نایروبی (پایتخت کنیا) حدود ۴۰ هزار نفر از همین راه کسب درآمد میکردند.
یک نمونه واقعی: «ترسیوس بوندی» یکی از همین افراد بود که اولینبار با نوشتن یک مقاله دو صفحهای ۷ دلار درآمد داشت. او در طول یک دهه بیش از ۲۵۰۰ مقاله تخصصی در حوزههای مختلف از پزشکی تا مهندسی نوشت و حتی مرکز کار اشتراکی با اینترنت پرسرعت برای بقیه نویسندگان تاسیس کرد.
حمایت دولت: حتی دولت کنیا نیز برنامههای آموزشی ویژهای برای فارغالتحصیلان برگزار میکرد تا بتوانند از سایتهای آزادکاری (Freelancing) درآمد دلاری داشته باشند.
زلزله ChatGPT؛ ناپدید شدن ناگهانی شغلها
با انتشار عمومی ابزارهای هوش مصنوعی توسط OpenAI در سال ۲۰۲۲، شرایط بهیکباره تغییر کرد. دانشجویان خارجی دیگر نیازی به پرداخت دهها دلار به نویسندگان کنیایی نداشتند؛ زیرا چتباتهای هوشمند میتوانستند ظرف چند ثانیه، مقالاتی کامل و رایگان برای آنها بنویسند.
با افت شدید تقاضا، بازار مقاله نویسی در کنیا ظرف مدت کوتاهی کاملاً فروپاشید. «بوندی» در اینباره میگوید: «هرگز تصور نمیکردم روزی هوش مصنوعی بتواند چنین کاری انجام دهد.»
این بحران تنها به مقالهنویسی محدود نماند؛ مشاغلی مثل پیادهسازی فایلهای صوتی (Transcription) و نظارت بر محتوای وب نیز که درآمد مستمری برای جوانان کنیایی داشتند، به سرعت توسط هوش مصنوعی بلعیده شدند.
هشداری جدی برای آینده شغلی همه مردم جهان!
مارک گراهام، پژوهشگر دانشگاه آکسفورد که روی اقتصاد آزادکاری جهان تحقیق میکند، معتقد است این اتفاق تازه اول راه است:
«این بحران فقط محدود به کنیا نخواهد بود. هوش مصنوعی وارد شده تا بخشهای عظیمی از بازار کار جهانی را تسخیر کند.»
امروزه «بوندی» به دیگر جوانان کشورش آموزش میدهد که چگونه در دنیای جدید دیجیتال گلیم خود را از آب بکشند، اما قصه خودش را زنگ خطری بزرگ برای تمام مشاغل دنیا میداند. او هشدار میدهد: «هوش مصنوعی بهسراغ کارمندان بانک، حسابداران و همه مشاغل خواهد آمد. هیچکس در امان نیست!»
